Jahnavi Killekar little fans : अभिनेत्री जान्हवी किल्लेकरने आजवर अनेक भूमिकांमधून रसिक प्रेक्षकांच्या मनावर राज्य केलं. आधी मालिका, मग ‘बिग बॉस’ मराठी आणि त्यानंतर the 50 या शोमधून तिने स्वतःच स्थान निर्माण केलं. सोशल मीडियावर जान्हवी बऱ्यापैकी सक्रिय असते. नेहमीच ती काही ना काही शेअर करत चाहत्यांच्या संपर्कात राहत असते. जान्हवीचा खूप मोठा चाहतावर्ग आहे. बरेचदा पाहुणी म्हणून तिला आमंत्रितही केलं जातं. जान्हवी जितकी बिनधास्त आहे तितकीच ती समंजस, इमोशनल आहे. अशातच जान्हवीने तिच्या इंस्टाग्राम अकाउंटवर शेअर केलेल्या एका पोस्टने तिच्यातील भावुकपणाची प्रचिती येते.
जान्हवीने नुकतीच एक फॅन मुमेंट सांगितली. आणि यावेळी ती भावुक झाल्याचं दिसली. तिने पोस्टमध्ये लिहिलं, “मागील दोन वर्षांपासून एक छोटासा जीव कॅन्सरसारख्या असह्य वेदनांशी झुंज देतोय. हॉस्पिटलच्या त्या चार भिंतींमध्ये अडकलेला असताना, वेदनांनी थकलेला असताना तो माझे आणि ओमचे व्हिडीओ पाहायचा आणि म्हणायचा , “हे बघितलं की मला थोडंसं बरं वाटतं”. हे ऐकून मन अक्षरशः पिळवटून गेलं. आपण कधी कल्पनाही करत नाही की आपलं हसणं, आपला एक साधा व्हिडीओ, कोणासाठी औषधासारखा ठरु शकतो.
त्याने आई-वडिलांना व चुलते यांना व्हिडीओ दाखवून आमच्या दोघाना भेटायची इच्छा सांगितली. त्यांनी सोशल मीडियाच्या माध्यमातून ओमसह संपर्क साधला. जेव्हा ओमने हे सर्व कॉलवर मला सांगितले तेव्हा तो अक्षरशः रड़त होता. माझेही डोळे पाणावले होते. क्षणात ठरलं जायचंच”.
आणखी वाचा – रश्मिका मंदान्ना आणि विजय देवरकोंडाची लगीनघाई, दोघेही जयपूरला रवाना, Wedding Glowने वेधलं लक्ष
पुढे ती म्हणाली, “कला क्षेत्रात काम करत असल्याचा अभिमान वाटला. म्हणतात ना. एक अश्रु पुसावयास जरी जन्म कामास आला. त्या निरागस इच्छेला आम्ही कसं नाही म्हणणार? १८ तारखेला त्याचा डिस्चार्ज होता. आणि आम्ही त्या दिवशीच नवी मुंबईतील खारघर येथे टाटा मेमोरेबल कॅन्सर हॉस्पिटलमध्ये त्याला भेटायला गेलो. ओम तर छत्रपती संभाजीनगरचा आदल्या रात्रीचा शो संपवून ५०० किलोमीटरचा प्रवास रात्रभर करत मुंबईत पोहोचला होता. सर्वाना हसवनारा ओम तेवढ़ाच संवेदनशील व हळवा आहे”.
आणखी वाचा – ‘लग्नाची बेडी’ फेम अभिनेत्रीने घेतलं हक्काचं घर! गृहप्रवेशाचे फोटो समोर, प्रेक्षकांकडून शुभेच्छांचा वर्षाव
शेवटी तिने लिहिलं, “ही त्याच्यासाठी सरप्राइज भेट होती. त्याच्या खोलीत शिरताच त्याच्या डोळ्यांत चमक आली. चेहऱ्यावर एक गोड, थोडंसं थकलंलेलं पण मनापासूनचं हास्य उमटलं. तो क्षण आयुष्यभर विसरता येणार नाही. त्याने आमचा हात घट्ट धरला… जणू काही सांगत होता, “तुम्ही आलात ना, आता मी मजबूत आहे”. त्या छोट्याशा हातात किती वेदना होत्या, पण त्याहून जास्त धैर्य होतं. आपण बाहेरच्या जगात किती छोट्या गोष्टींवर तक्रार करतो. आणि इथे एक छोटासा योद्धा प्रत्येक दिवस जगण्यासाठी लढतोय, तरीही हसतोय. तो आम्हाला शिकवून गेला, जीवन कितीही कठीण असलं, तरी आशा सोडायची नाही. देवा… त्या छोट्या जीवाला खूप खूप बळ दे. त्याच्या वेदना कमी कर. त्याच्या चेहऱ्यावरचं ते हास्य कायम ठेव. आज मन खूप भरुन आलं आहे. कृपया सगळ्यांनी त्याच्यासाठी एक छोटीशी प्रार्थना करा ही विनंती कारण अजुनही तो नशीबा सोबत लढ़तोय”.
